Administracja niebieska spóźniła się z odpowiedzią na apele o poprawę pogody i dopiero po południu odsłoniła ciężkie firany w oknie nad Żarem.
Niedzielna mgła i całkowite pokrycie nieba nie pozostawiały wątpliwości, że przyszedł czas na pożegnania a zawody zostały zakończone.

W obu rozegranych konkurencjach tylko Sebastian Kawa doleciał do mety , więc rozegranie trzeciej konkurencji stwarzało nadal dwom spośród pozostałych uczestników równe szanse na zakwalifikowanie się do mistrzostw świata w Wasserkuppe.  

Podczas 8 dni III Międzynarodowych Mistrzostw Polski w Wyścigach Szybowcowych „karty rozdawała pogoda”. Udało się rozegrać tylko dwie trudne konkurencje, w których zwyciężył Sebastian Kawa, jako jedyny dolatując do mety. Jako, że do rozegrania zawodów Grand Prix potrzeba 3 zaliczonych konkurencji, próbowaliśmy wykorzystać dzień rezerwowy- niedzielę 9 maja. Niestety pogoda była konsekwentna i nie dała sobie odebrać tytułu zwyciężczyni tych zawodów, tak więc III Międzynarodowe Mistrzostwa Polski w Wyścigach Szybowcowych pozostały nierozegrane. Mistrz i Wicemistrzowie Polski nie zostali wyłonieni. Nikt nie zdobył kwalifikacji do 4 Mistrzostw Świata w Wyścigach Szybowcowych, które odbędą się w lipcu 2011 na niemieckim lotnisku Wasserkuppe. Wyjątkiem jest Sebastian Kawa, który będąc aktualnym Mistrzem Świata, automatycznie kwalifikuje się do kolejnego Światowego Grand Prix Szybowcowego.

 NOSTALGIA WIOSENNA…
Niebo ciężko oddycha – matowe od smutku –
Niecierpliwią się skrzydła oddechu spragnione,
Każdy prześwit błękitu lśni jak słońca lustro –
Białe ptaki przyciąga… lustrzanym kolorem…
Wiatry lekko unoszą wiosenne zamysły –
Przywołują obłoki, budzą uśmiech skrzydeł,
Słońce błękit rozpieszcza słonecznym połyskiem –
Niknie smutek matowy… białe ptaki fruną…
ANNA MAGDALENA MRÓZ

Każdy kto się dziś budził na Żarze , przecierał oczy ze zdumienia. Ciągłe mżawki i chmury ciągnąca się po okolicznych zboczach już na wysokości hotelu szkoły , opary wstające z samego dna doliny, złamały nawet niepoprawnych optymistów. Nie nastrajały też dobrze prognozy straszące nas kolejnymi deszczami. Tymczasem słoneczko wstawało czyściutkie jak dziewica z kąpieli a nad malowniczą mgiełką , kryjącą jeziora, królował nieskalany błękit.